جزیل

«لغت نامه دهخدا»

[جَ] (ع ص) بسیار و بزرگ. (منتهی الارب). بسیار و فراوان و کثیر و بزرگ. (ناظم الاطباء). بزرگ و بسیار از هر چیز. (از متن اللغه) (از اقرب الموارد). بزرگ. (دهار). پر و بسیار. (غیاث اللغات) (آنندراج). بزرگ. (کنز و منتخب و صراح از غیاث و آنندراج). بزرگ. (مهذب الاسماء). عظیم. عطای بسیار. (یادداشت مؤلف). ج، جِزال. (متن اللغه) : غزاه جنود و کماه اسود خویش را پیش خواند و هر یک را به مکرمتی جمیل و موهبتی جزیل نواخت. (ترجمهء تاریخ یمینی ص 348).
- اجر جزیل؛ ثواب جزیل. ثواب بزرگ :همگی اوقات او بر ابتناء ذکر جمیل و اقتناء اجر جزیل موقوف و مصروف بود. (ترجمهء تاریخ یمینی ص 273).
- ثواب جزیل؛ اجر جزیل. مزد و پاداش بزرگ :
عظیم خیری کردم که هجو او گفتم
بدین ثواب جزیلم دهد خدای علیم.سوزنی.
- عطای جزیل؛ یعنی کثیر. (منتهی الارب). عطای بسیار. (ناظم الاطباء). عطای کثیر. عطای بسیار و فراوان و بزرگ.
|| محکم. (غیاث و آنندراج از کنز و منتخب و صراح). صائب. متین. درست. مستحکم : ما رای حاجب را در این باب جزیل یافتیم. (تاریخ بیهقی ص 83).
شعر حکمت بدیل حجت دار
پر ز معنی خوب و لفظ جزیل.ناصرخسرو.