جست و خیز

«لغت نامه دهخدا»

[جَ تُ] (ترکیب عطفی، اِمص مرکب) برجستن و برخاستن. (آنندراج) :
زمین گیری سلیم از ضعف پیری یاد ایامی
که جست و خیز در صحرا به آهو یاد میدادی.
سلیم (از آنندراج).
- جست و خیز کردن؛ پای کوبی کردن. بر پای جستن. از جای بنشاط برجستن.