«لغت نامه دهخدا»
[جَ سَ یِ هَ نَ / نِ](ترکیب وصفی، اِ مرکب) در اصطلاح حکیمان، عبارتست از مرکباتی که نفس ندارند یعنی طلا، نقره، ارزیز، سرب، آهن، مس و خارصینی. (از کشاف اصطلاحات الفنون از شرح مواقف).