«لغت نامه دهخدا»
[جِ مِ تام م] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) مقابل جسم غیرتام. مقابل جسم ناقص. و آن یکی از دو قسم جسم مرکب باشد و آن جسم مرکبی است که مزاج دارد و امید به حفظ هیأت ترکیبی آن در مدتی طولانی باشد. (از کشاف اصطلاحات الفنون) (از شرح هدایه نسخهء خطی).