«لغت نامه دهخدا»
[جِ مِ مُ تَ صِ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) هر جسمی است که بطور ناقص حاجز از ابصار ماورای خود باشد. (از فرهنگ علوم عقلی سجادی).
