«لغت نامه دهخدا»
[جَشْ شا] (ع ص) صیغهء مبالغه است از مصدر جَشّ. بسیار کوبنده و شکننده. || بسیار زننده با عصا. (اقرب الموارد). || آردکنندهء گندم. (منتهی الارب). || پاک کنندهء جا و مکان. || پاک کنندهء چاه. مقنی. چاه کن. || گرینده. اشک بارنده. || اجتماع کننده. (از اقرب الموارد).