«لغت نامه دهخدا»
[جَ شِ] (ع ص) حریص. آزمند. آن که در چیزها و کارها حرص ورزد. آن که بر حصه و سهم و دارائی دیگران حرص ورزد. ج، جَشِعون. (منتهی الارب) (المنجد).
