جشن مریم

«لغت نامه دهخدا»

[جَ نِ مَ یَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) کنایه از طعام و شراب مریم است که از جنبانیدن درخت حاصل میشد. (برهان قاطع) : فنادیها من تحتها الا تحزنی قد جعل ربک تحتک سریا.و هزی الیک بجذع النخله تساقط علیک رطباً جنیا. فکلی و اشربی و قری عیناً. (قرآن 19 / 24 - 26). || جشن مریم عیدی است که نصاری معمول میدارند بنام روزی که مریم را خرما از درخت حاصل آمد. (حاشیهء وحید دستگردی بر خسرو و شیرین نظامی) :
چو مریم کرد دست از جشن کوتاه
جهان چون جشن مریم گشت بر شاه.
(خسرو و شیرین ص 272).