جعاله

«لغت نامه دهخدا»

[جِ / جَ / جُ لَ] (ع اِ) جعالت. رجوع به همین ماده شود. جعاله در قانون مدنی:
مادهء 561 - جعاله عبارت است از التزام شخصی به اداء اجرت معلوم در مقابل عملی اعم از این که طرف معین باشد یا غیر معین.
مادهء 562 - در جعاله ملتزم را جاعل طرف را عامل و اجرت را جعل میگویند.
مادهء 563 - در جعاله معلوم بودن اجرت من جمیع الجهات لازم نیست بنابراین اگر کسی ملتزم شود که هر کس گم شدهء او را پیدا کند حصهء مشاع معینی از آن مال او خواهد بود جعاله صحیح است.
مادهء 564 - در جعاله گذشته از عدم لزوم تعیین عامل ممکن است عمل هم مردد و کیفیات آن نامعلوم باشد.
مادهء 565 - جعاله تعهدی است جائز و مادامی که عمل به اتمام نرسیده است هر یک از طرفین میتوانند رجوع کنند ولی اگر جاعل در اثناء عمل رجوع نماید باید اجرت المثل عمل عامل را بدهد.
مادهء 566 - هرگاه در جعاله عمل دارای اجزاء متعدد بوده و هر یک از اجزاء مقصود بالاصاله جاعل بوده باشد و جعاله فسخ گردد، عامل از اجرت المسمی به نسبت عملی [ که ]کرده است مستحق خواهد بود اعم از این که فسخ از طرف جاعل باشد یا از طرف خود عامل.
مادهء 567 - عامل وقتی مستحق جعل میگردد که متعلق جعاله را تسلیم کرده یا انجام داده باشد.
مادهء 568 - اگر عاملین متعدد بشرکت هم عمل را انجام دهند هر یک به نسبت مقدار عمل خود مستحق جعل میگردد.
مادهء 569 - مالی که جعاله برای آن واقع شده است از وقتی که بدست عامل میرسد تا به جاعل رد کند در دست او امانت است.
مادهء 570 - جعاله بر عمل نامشروع و یا بر عمل غیر عقلائی باطل است. (قانون مدنی ایران فصل هفتم).
ـ حق الجعاله؛ مزد. پای مزد.