جعفر

«لغت نامه دهخدا»

[جَ فَ] (اِخ) کیمیاگری که زر جعفری بدو منسوب است. (از برهان قاطع) :
تو در فضل بس بهتر از جعفری
که دادی به هر کس زر جعفری.
(شرفنامهء منیری).
رجوع به جعفری (زر) شود.