«لغت نامه دهخدا»
[جَ فَ] (اِخ) ابن احمدبن محمد حسن بن عیسی حلی ملقب به کمال الدین و مکنی به ابویحیی (1277 - 1315 ه . ق.) شاعر و از مردم حله بود و از آثار او سحر بابل و سجع البلابل است و دیوان شعر او که پس از وفات وی فراهم شد. (الاعلام زرکلی ج 2).