«لغت نامه دهخدا»
[جَ فَ] (اِخ) ابن محمد بن علی بن حسن بن علی کلبی (متوفی 375 ه . ق.) امیری از امیران کلبی (فرمانروایان جزیرهء سیسیل) بود که در آغاز کار از ندیمان العزیز بالله فاطمی (فرمانروای مصر) بشمار میرفت و در دستگاه او به مرتبهء وزارت رسید، سپس به سال 373 ه . ق. به فرمانروائی جزیرهء سیسیل گماشته شد و پس از ناآرامی و اضطرابی که پیش از وی در آنجا حکمفرما بود در دوران وی آرامشی پدید آمد. وی مردی نیکخو و دانش پرور بود و در کاخ او در بلرم گروهی از عالمان و ادیبان شایسته گرد می آمدند. روزگار وی چندان بدرازا نکشید و در جزیرهء سیسیل درگذشت. (الاعلام زرکلی ج 2).