جعفرخان

«لغت نامه دهخدا»

[جَ فَ] (اِ مرکب) به کنایه و طنز، کسی را گویند که از سفر فرنگ به ایران برگشته باشد و بی پروا به رسوم زندگی هموطنان خود بتازد و آنها را بمسخره گیرد. این کنایه از نام نمایشنامهء «جعفرخان از فرنگ آمده» اثر «حسن مقدم» (علی نوروز) (1277 - 1304 ه . ش.) که بارها در تهران بچاپ رسیده و به روی صحنه آمده، گرفته شده است. رجوع شود به ماهنامهء «پیام نوین» دورهء سوم شمارهء دوم ص 52.