«لغت نامه دهخدا»
[جَ / جَ عَ] (ع مص) ریختن همهء دندان های شتر از پیری. || بی اشتها شدن به طعام. (منتهی الارب). || آرزومند گشتن شتر شور گیاه را. (تاج المصادر بیهقی) (المصادر زوزنی) (منتهی الارب). || طمع کردن. (تاج المصادر بیهقی) (اقرب الموارد) (منتهی الارب). || سخت آرزومند گشتن بسیارخوار گوشت را. || (اِمص) درشتی کلام با فراخی حلق. (اقرب الموارد) (منتهی الارب).