«لغت نامه دهخدا»
[جَ زَ / زِ] (اِ) بیخ جغش و آن تره یی است که در بهار پیش از همهء سبزیها بروید. (برهان). رجوع به جغش و جغشت شود. || نان ارزن. || سرخی که زنان بر روی مالند. (برهان). غازه. سرخاب. گلگونه. غلغونه. رجوع به سرخاب شود. || ناف حیوانات. خصوصاً ناف اسب و شتر و گاو و گوسفند. (برهان).