جغرات

«لغت نامه دهخدا»

[جُ] (اِ) به لغت سمرقند ماست را گویند و معرب آن سقرات است. (برهان). صقرات. صغراط. چغرات. (مقدمه الادب). هدبد. (السامی فی الاسامی). صغرات. (ربنجنی). جرعلیک. جرعکوک. فدفد. دوایه. ضرعمط. (منتهی الارب). لبن رائب. لبن حامض : دو کوشه (کذا) جغرات آوردند... خادمهء مادر درویش دو کوشه (کذا) جغرات و کفچه آورد... خواجه از حقیقت آن جغرات پرسیدند... تفحص می باید نمود تا حقیقت این جغرات معلوم شود. (انیس الطالبین ص 138).
شیر عاشقت به پستان در جغرات شده است
چشم دارد که فروریزد در کیفر تو.(1)طیان.
کشک دار و زهک زردات لبن جغرات ماست
چربه شیر و زبده مسکه دوغ کردی بار خر.
بسحاق اطعمه.
رجوع به چغرات شود.
(1) - کیفر قسمی تغار است دوغ فروشان را.