جق

«لغت نامه دهخدا»

[جُ] (اِخ) یکی از قلاع بجنورد است واقع در کوه خاکی. زراعت آن دیم است، و آبی از چشمه دارد. هوایش معتدل است، و سکنهء آن چهل خانوارند. (مرآت البلدان ج 4).