جکاک

«لغت نامه دهخدا»

[] (اِ) انگور زبون و ضایع. (برهان) (آنندراج). قسمی انگور از جنس نامرغوب. (یادداشت مؤلف) :
مکن تو فرق ز پیر و جوان که نکند فرق
شگال گرسنه انگور طائفی ز جکاک(1).
سوزنی.
(1) - ن ل: حکاک.