«لغت نامه دهخدا»
[جَ ءِ] (ع اِ) جِ جلیل بمعنی یز(1) که از وی ازار خرگاه سازند. (منتهی الارب). رجوع به جلیل شود. || (ص) جِ جلیله. (اقرب الموارد) (منتهی الارب). رجوع به جلیله شود. (1) - ثمام، و آن گیاهی است.