«لغت نامه دهخدا»
[جَ] (اِخ) دهی است از دیههای سیستان که در مغرب رود هیرمند و در چهار فرسنگی آن واقع است. جلال آباد قدیمی یکی از نارنج (نارین) قلعه هایی است که در میان شهر زاهدان بوده و از آنجا که شهر زاهدان بسیار بزرگ بود چندین نارنج قلعه داشت. امیر تیمور این شهر را منهدم ساخت و پس از دویست سال مردم بتدریج در میان خرابه ها بنای زراعت و آبادی را گذاشتند از جمله ملک جلال الدین خان پسر ملک بهرام خان کیانی قلعهء جلال آباد را آباد کرد. شصت سال قبل جلال آباد پایتخت حکومت پشت آب بود و چهل و دو قریهء پشت آب جزء جلال آباد بود. حال جلال آباد قصبهء معتبری است و 518 خانوار و تقریباً 2270 تن جمعیت دارد. دارای یک حمام و دو مسجد در میان قلعه و بفاصلهء 50 قدم یک مسجد و مقبرهء پیری واقع است. سیزده قریه جزو جلال آباد است.رجوع به مرآت البلدان ج 4 شود.