جلال الدین

«لغت نامه دهخدا»

[جَ لُدْ د] (اِخ) فضل الله خواری از شاعران عهد سلطان تکش بود و شعر نیکو میسرود. وی با صدرالدین وزان بدیدار سلطان تکش که از عراق حرکت کرده و نزدیک ری معسکر ساخته بود آمد و اشعاری بالبداهه سرود که مطلع آن این بیت است:
داعی که پیش تخت بفرمان نشسته است
آنجا بد ایستاده که دربان نشسته است.
(لباب الالباب عوفی چ بریل ج 1 ص 277).