جلال منشی

«لغت نامه دهخدا»

[جَ لِ مُ] (اِخ) خواجه ... بعضی او را کرمانی نوشته اند ولی ظاهرش این که اصفهانی باشد. وی از معاصرین خواجه شمس الدین محمد صاحب دیوان است اما دیوانش در میان نیست. در قصیده گویی استاد است و در آذربایجان وفات یافته. او راست:
جوادکفی و عادل دلی که در قسمت
ز بخل و ظلم نیامد نصیب او الا
که جام باده بساقی دهد ز دست تهی
به تیغ سر ببرد کلک را نکرده خطا.
رجوع به آتشکدهء آذر چ شهیدی ص 175 شود.