جلال یمنی

«لغت نامه دهخدا»

[جَ لِ یَ مَ] (اِخ) حسن بن احمد ملقب به جلال الدین. فقیه و مفسر و ادیب و منطقی است و شروح و حواشی و مختصرات و اشعاری دارد. وی به سال 1079 ه . ق. / 1668 م. در نزدیکی صنعا وفات کرد. او راست: 1 - تکمله الکشف علی الکشاف. 2 - شرح الفصول فی الاصول. 3 - شرح الکافیه فی النحو. 4 - مختصر فی علم الاصول. 5 - بدیعیه و شرحها. (خلاصه الاثر ج 2 ص 17) (الاعلام زرکلی چ 1 ج 1 ص 222).