«لغت نامه دهخدا»
[جِ] (ع ص) پیر فرتوت و کلان که موی پیش سرش افتاده باشد. (منتهی الارب) (آنندراج). جَلجَب. رجوع به جلجابه و جَلجَب شود. || جمل جلجاب؛ شتر نر سطبر و نگویند جلجابه. (منتهی الارب).