«لغت نامه دهخدا»
[جُ جُ نِ مِ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) بیش را گویند و آن بدترین زهرهاست. گویند با ماه پروین یک جا روید. (برهان) (آنندراج). بشنین جلجلان مصری؛ بیش است. (تحفهء حکیم مؤمن ص 73).