جلددار

«لغت نامه دهخدا»

[جِ] (نف مرکب) دارای پوست. آمیب های جلددار؛ به دور بدن یک پوست کیتنی مخلوط با سیلیس موجود که بواسطهء خود حیوان ترشح شده است. (جانورشناسی عمومی مصطفی فاطمی ص 95).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر