«لغت نامه دهخدا»
[جِ لِزْ زُ وِ لِ] (اِ صوت مرکب، از اتباع) آواز سرخ شدن گوشت و امثال آن بر آتش یا تابه و امثال آن. حکایت صوت گوشتی در آتش یا روغن گداخته. (از یادداشت های دهخدا). || ناله و زاری و التماس از کسی که حق با اوست. جلز و بلز. (از یادداشت های دهخدا): جلز و ولزش را درآورد. - به جلز و ولز افتادن؛ به زاری و التماس درآمدن. (از یادداشت های دهخدا).