«لغت نامه دهخدا»
[جَ لَ] (ع ص) ناقهء استوار در هر چیزی. || ناقهء دراز بسیار بی باک شتاب زده. || زن پیر کلانسال که از پیری پشت وی دوتا شده باشد. || امرأه جلعباه العین، زن تیزنظر. (منتهی الارب).