جلق

«لغت نامه دهخدا»

[جِلْ لِ] (اِخ) جِلَّق. دمشق و غوطهء دمشق. (منتهی الارب). دمشق. (از اقرب الموارد). نام ناحیهء غوطه است و گویند دمشق را جلق خوانند و گویند موضعی است در قریه ای از قرای دمشق و گویند مجسمهء زنی است در یکی از دیههای دمشق که آب از دهان وی جاری است. حسان بن ثابت انصاری و جز او در برخی از اشعار خود از آن یاد کنند. (از معجم البلدان).