جلمده

«لغت نامه دهخدا»

[جَ مَ دَ] (ع ص) مرد توانا. || سنگناک. (منتهی الارب): ارض جلمده. (منتهی الارب) (اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر