«لغت نامه دهخدا»
[جَ لَ ظا] (ع ص) سطبردوش و نون آن زاید است. (منتهی الارب). ستبردوش. (ناظم الاطباء). || مرد ستان خفتهء پاها بلند داشته. || بر پهلو خفته پاها دراز کرده. (ناظم الاطباء).
