جلوه گاه. [جِلْ وَ / وِ] (اِ مرکب) روزگار و جهان. || حجله خانهء عروس که در آنجا نقاب را جهت شوی از روی برمیدارد. (ناظم الاطباء)

«لغت نامه دهخدا»