«لغت نامه دهخدا»
[جَ جِ] (ع اِ) جِ جُمجُمَه، بمعنی چوب قلبه که در آن آهن تعبیه کنند و چاه در شوره زار. (اقرب الموارد) (منتهی الارب). رجوع به جمجمه شود. || مهتران و قبیله ها. (منتهی الارب) (اقرب الموارد).