جمازه

«لغت نامه دهخدا»

[جَ زَ] (ع ص) مخفف جَمّازه، بمعنی شتر تیزرو. اشتر تیزرفتار. (غیاث اللغات) :
گر سوی بتی جمازه رانم
خود را ز بتان خود رهانم.نظامی.
سر از بار سنگین درآمد بسنگ
جمازه بتنگ آمد از راه تنگ.نظامی.