«لغت نامه دهخدا»
[جَ لُدْ دی نِ](اِخ) یکی از بزرگان صوفیه و مرشد شیخ صفی الدین است. گویند نسبت خرقهء سید جمال الدین به جنید بغدادی می پیوندد. وی از جمله کبار اولیاست و منشآت نظم و نثر دارد. در نظم عربی و فارسی دستی قوی داشته است. (مجالس النفایس ص 320). و رجوع به حبیب السیر چ خیام ج 4 ص 415، 416 شود.