ابوزرجمهر

«لغت نامه دهخدا»

[اَ زَ مِ] (اِخ) قاینی قسیم بن ابراهیم بن منصور. یکی از امراء سلطان محمود غزنوی. وی به تازی و پارسی شعر نیکو میگفت و ثعالبی در یتیمه ذکر او آورده است و او راست:
آن پستهء سرگشاده را بین
آورده به دست بر بصد ناز (کذا)
چونانکه دهان ماهئی خرد
آنگه که کند ز تشنگی باز.
رأیتک تبغی بسوء الصنیع
ثناءً جمی فَسؤی علیکا
و تغسل قبل الضیوف الیدین
کأنّک تغسل منهم یدیکا.