«لغت نامه دهخدا»
[جِ] (ع اِ) جِ جَمّ. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). رجوع به جم شود. || جِ جَمَّه. (منتهی الارب). رجوع به جمه شود. || قبیله ها. || منی اسب گرد آمده از ترک گشنی. (منتهی الارب). || آنچه بر سر پیمانه باشد بعد پری. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). رجوع به جُمام شود. || (مص) پر کردن پیمانه را تا سر. || واگذاردن آب چاه را تا فراهم آید. (اقرب الموارد).