جمحی

«لغت نامه دهخدا»

[جُ مَ حی ی] (اِخ) محمد بن سلام بن عبدالله، مکنی به ابوعبدالله. از ادیبان و دانشمندان بزرگ است. احمدبن حنبل و ثعلب نحوی نزد وی تحصیل مراتب علمی کرده اند. او راست: کتاب طبقات الشعراء. این کتاب در مصر به سال 1920 م. به چاپ رسیده است. وی به سال 232 ه . ق. درگذشت. (معجم المطبوعات ص708) (ریحانه الادب ج1 ص279). و رجوع به لباب الانساب شود.