«لغت نامه دهخدا»
[جَ] (ع ص، اِ) مؤنث اجمع. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). رجوع به اجمع شود. || ناقهء کهن سال. || ستوری که هیچ نقصان در تن او نباشد. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد).
