«لغت نامه دهخدا»
[اَ زُ عَ] (اِخ) عبدالوهاب بن محمد بن ایوب اردبیلی. او در اواخر مائهء سیم و اوائل مائهء چهارم هجری میزیست. منشأ او شیراز است و ابوعبدالله بن خفیف از شیوخ صوفیه شاگرد اوست. وفات وی به سال 315 ه . ق. به شیراز بوده است.