«لغت نامه دهخدا»
[جُ بَ / بِ] (اِ) دو کودک را گویند که یک بار از مادر متولد شده باشند و عرب توأمان گویند. (برهان). بچه ای که با بچهء دیگر توأماً از یک مادر زاییده شده باشد. توأم. دوقلو. (فرهنگ فارسی معین) : قصه چه کنم که در ره عشق با محنت و غم جنابه زادیم. سنایی (از حاشیهء برهان چ معین).