جند

«لغت نامه دهخدا»

[جَ] (اِخ) شهری است بر دریای سیحون. (منتهی الارب). نام شهری است بزرگ در ترکستان که تا خوارزم ده روز فاصله دارد. مردم آن مسلمانند. (از معجم البلدان) (برهان). شهری است [ از حدود ماوراءالنهر ] بر کرانهء رود چاچ نهاده از خوارزم بر ده منزل و از پاراب بر بیست منزل. (حدود العالم). شهری است در ترکستان شمالی که در قرن هفتم هجری بدست مغول ویران شد و دریاچهء اورال بنام آن دریای جند نامیده شده. (لسترنج 486) (حاشیهء برهان چ معین) :
روشنی و خرمی مملکت از کلک اوست
گرچه سر کلک او تیره رخ است و نژند
تا به رسالات او مملکت آرام یافت
از لب دریای چین تا در خوارزم و جند.
سوزنی.
تو که در حفظ ایزدی چه کنی
حرز و تعویذ اهل جند و خجند؟انوری.
ز صحرای چین تا بدریای جند
زمین در زمین بود زیر پرند.نظامی.