جندب

«لغت نامه دهخدا»

[جُ دُ] (ع اِ) نوعی از ملخ. (منتهی الارب).
- ام جندب؛ بلا و غدر و ستم: وقعوا فی ام جندب؛ یعنی به آنان ستم شد. (منتهی الارب).