«لغت نامه دهخدا»
[جُ دُ عَ] (ع اِ) حباب که بر بالای آب از باران نمودار شود. ج، جَنادِع. || جانور خزندهء موذی یا هر جانوری که از آن گزند و زحمت رسد. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). || (ص) بی خیر و برکت، گویند: رجل جندعه؛ یعنی مردی که خیری در او نیست. (از اقرب الموارد).