جندی

«لغت نامه دهخدا»

[جُ] (ع ص نسبی) منسوب به جند. لشکری. (منتهی الارب). سرباز. (آنندراج). فردی از لشکر. (اقرب الموارد). سپاهی. || زنی روسپی که در میان لشکریان بکار میپرداخت. (فرهنگ فارسی معین).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر