جنگاوری

«لغت نامه دهخدا»

[جَ وَ] (حامص مرکب)جنگجویی. دلیری. شجاعت. نبرد و پیکار و مبارزت. (ناظم الاطباء) :
دو مرغ دلاور در آن داوری
زمانی نمودند جنگاوری.نظامی.
ندیدم به مردانگی چون تو کس
که جنگاوری بر دو نوع است و بس.
سعدی.