جنگلی

«لغت نامه دهخدا»

[جَ گَ] (ص نسبی) منسوب به جنگل. ساکن جنگل. (ناظم الاطباء). || روئیده در جنگل: درختان جنگلی. || وحشی. نامتمدن.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر