«لغت نامه دهخدا»
[جَ] (ع ص) سخی. مذکر و مؤنث در آن یکسان است. ج، اجواد، اجاود، جُوَداء، جُوَده، جود. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد). || فرس جواد؛ اسب نیکوروی، و همچنین فرسه جواد. (منتهی الارب). اسب تندرو. (اقرب الموارد). اسب نیک رو. (ترجمان علامه). ج، جیاد، اجیاد، اجاوید. || دور: سرنا عقبهً جواداً؛ ای بعیده. (منتهی الارب) (اقرب الموارد).