جوجه تیغی

«لغت نامه دهخدا»

[جو جَ / جِ] (اِ مرکب)خارپشت. ارمجی(1). پستانداری از راستهء حشره خواران که خاص آسیا و اروپا و افریقاست، این پستاندار قدش از خرگوش کمی کوچکتر است و پشتش از تیغهای تیزی پوشیده شده که آلت دفاعی حیوان را بوجود می آورد. (فرهنگ فارسی معین).
.(پهلوی)
(1) - zhuzak (حاشیهء برهان چ معین از تاوادیا 167:2).