جوخاء

«لغت نامه دهخدا»

[جَ] (اِخ) جاییست در بادیه بین عین صید و زباله در دیار بنی عجل. در شعر ابوقصاص نصری جوخی با الف مقصوره آمده. (مراصد) (معجم البلدان). رجوع به جوخی شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر